Post List

9 January 2017

Geen maagverkleining, maar gewoon gezond eten!

Het besef

Ik ben Gabriëlle Pijffers-Boek, 47 jaar. Na wel 35 jaar bij tijd en wijle (veel) afvallen en (nog meer) aankomen woog ik bijna 120 kilo. Een record. Mijn conditie liet te wensen over, ik had behoorlijk veel last van brandend maagzuur (reflux), onrustige darmen, veel hoofdpijn... kortom niet fit. Ik was een echte “grazer”; kon de hele dag (naast mijn normale maaltijden) wel blijven snaaien. ’s Avonds vond ik het helemaal moeilijk om niets te eten en ik ging dan ook elke avond wel voor de bijl met een koekje hier, chocolaatje daar, chipje, nootje, stukje kaas, etc…...zowel uit gewoonte, maar ook door allerlei emoties (zowel negatieve als positieve) welke ik dempte met eten. Ik voelde wel dat dat zo niet kon doorgaan, ik wilde het ook niet meer, maar wat kon ik nog doen?

Maagverkleining?

Ik wist voor mezelf dat ik niet meer op een dieet kon, omdat ik na een periode van heus wel weer afvallen, ik haast zeker uiteindelijk op een nog hoger gewicht zou eindigen, gezien mijn vorige ervaringen. Dat kon ik niet meer aan. “Van diëten word je dik” is een uitspraak die zeker op mij van toepassing is. Ik besloot toen dat een maagverkleining voor mij de enige oplossing zou zijn. Gewoon niet meer te veel kunnen eten en wel afvallen; dat klonk ideaal en ook zo lekker eenvoudig. Mijn huisarts verwees me door, maar ik bleek een BMI van 39,5 te hebben. Nét te weinig om voor een maagverkleining in aanmerking te komen. Bellen met verschillende ziekenhuizen leverde steeds een negatief oordeel op. Ik kon nergens terecht.

Een laatste poging bij diëtist

Ik bedacht me dat de weg van een maagverkleiningsoperatie dan waarschijnlijk toch niet mijn weg was en ik besloot om dan toch nog één keer naar een diëtist te gaan om te zien wat ik als alternatief zou kunnen doen. Via een kennis die al positieve ervaringen bij Marloes had, kwam ik dus bij haar terecht. Bijna twee uur hebben we over mijn eetverleden gepraat en over mijn angst om weer op dieet te gaan. We hebben mijn eetdagboekje doorgenomen en daaruit bleek dat ik in mijn basisvoeding eigenlijk niet veel verkeerd deed. Er kwamen enkele simpele aanpassingen in mijn dagmenu. Daarnaast moest ik vooral aan het werk met mijn snaaigedrag, wat ik deed uit gewoonte of emotie. Ik ging aan de slag om dit te (h)erkennen en ik leerde hier anders mee om te gaan.

Gezonde alternatieven

Ik had er eerst helemaal geen vertrouwen in en ik had best een paar lastige dagen. Het ´s avonds niet meer eten voelde als afkicken, maar na een paar dagen was ik daar wel aan gewend. Ik had me voorgenomen om in het weekend (vrijdag/zaterdag) wel wat te eten ’s avonds, maar wel met mate en ook gezondere alternatieven. Soms eet ik een kaasje of worstje en een glaasje wijn ontzeg ik mezelf ook niet, zalig hoor! Na een paar weken voelde ik me echt beter. De bezoekjes aan Marloes, de tips die ze gaf, de e-mails en feedback die ik kreeg: het hield me allemaal op de goede weg. Leuk was natuurlijk ook dat ik af ging vallen. Ik merk nog steeds elke dag iets meer wat voor positieve invloed dit alles heeft op mijn lichaam.

-13,5 kg in 3 maanden!

De behoefte aan “snaaivoer” (koekjes, chips, chocola, etc.) is helemaal verdwenen! Ik eet voldoende tijdens de maaltijden, zorg dat ik geen honger heb, zorg voor goede producten en zoek daar ook echt naar. Ik vind het ook gewoon leuk om er mee bezig te zijn! En natuurlijk ben ik blij dat ik ook gewicht verlies. In 3 maanden al 13,5 kilo! Maar het meest blij ben ik dat ik nu steeds meer het gevoel heb een eetpatroon te hebben gevonden dat ik kan blijven doen! Ik voel het nog steeds niet als dieet en dat is het ook niet! Ik heb geleerd om goed voor mezelf te zorgen. Ik merk dat mijn lichaam dat waardeert en daardoor ga ik nog beter voor mezelf zorgen. Het is een soort positieve spiraal. Ik heb bijna geen last meer van brandend maagzuur, mijn darmen zijn rustiger en de hoofdpijn waar ik vaak last van had is ook verdwenen! Ik heb heus wel eens een feestje waar ik een paar glazen wijn drink en iets meer eet dan nodig. Maar omdat ik niet op dieet ben, hoef ik me niet schuldig te voelen, praat ik mezelf geen schuldgevoel aan en haal ik makkelijker mijn schouders er voor op. “Geen punt, zo’n uitspatting af en toe hoort bij het leven. Het is prima. Ik doe het prima”. Dat geeft zoveel rust!

Lekker en gezond eetleven

Ik ben nu 3 maanden met dit nieuwe eetpatroon bezig. Je hoort mij niet zeggen dat ik het nu “gered” heb. Ik weet dat er altijd valkuilen zijn. Emoties die om de hoek komen kijken, dingen die me overkomen, herinneringen die worden opgerakeld… maar ik ben niet van plan om nog langer mijn gevoel weg te eten. Dan moeten die emoties maar komen. Ook goed! Ik ben uiteindelijk zo blij dat ik niet voor een maagverkleining in aanmerking kwam! In mijn omgeving kom ik steeds meer mensen tegen die een dergelijke ingreep wel hebben gehad. En ook al zijn de meesten positief over hun gewichtsverlies, de bijkomende dingen die ze noemen klinken mij echt akelig in de oren: geen controle over de darmen (winden laten), 10 keer per dag moeten eten, geen groente en fruit meer kunnen eten (daarvoor in de plaats vitaminetabletten), niet meer lekker uit eten kunnen, de angst voor en kans op complicaties na de ingreep, etc….

Ik ben blij dat ik dat niet hoef te ondergaan en dat ik een lekker en gezond “eetleven” heb. En dat gun ik iedereen!

   Terug